Ο Θεός εργάζεται πολύ υπομονετικά

Αξίζει για μερικά πράγματα να περιμένεις.
Είναι ανάγκη να περιμένεις.
Εργάζεται ο Θεός.
Μόνο που έχει τους δικούς του ρυθμούς.
Ο Θεός εργάζεται πολύ υπομονετικά.
Κι η φύση το ίδιο κάνει.
Ένα λουλουδάκι θ’ ανθίσει όταν έρθει η ώρα του.
Όλα αυτά αλλάζουν, αλλά σε πολύ διαφορετικούς ρυθμούς απ’ αυτούς που μας έχει συνηθίσει η τρελή κοινωνία μας. Αυτό το τρέξιμο, αυτός ο πανικός η ταραχή που μας κάνει όλους τόσο πολύ βιαστικούς, αφήνουν τον Θεό αμέτοχο. Ο Θεός δεν μπαίνει σ’ αυτούς τους τρελούς ρυθμούς μας. Κινείται στους ρυθμούς της δικής του αγάπης και της δικής του υπομονής.

Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης

Η απλότητα

Η απλότητα και το να μη θεωρεί κανείς τον εαυτό του σπουδαίο, αγιάζουν την καρδιά και την καθιστούν απρόσβλητη από τον πονηρό. Απεναντίας, όποιος βρίσκεται μαζί με τον αδελφό του έχοντας μέσα του πονηρία, δεν θ' απαλλαγεί από την καρδιακή λύπη. Μάταια είναι όλα τα έργα εκείνου που, με πονηρή διάθεση, άλλα λέει και άλλα έχει μέσα στην καρδιά του.
Μη συνδεθείς με κανένα τέτοιον άνθρωπο, για να μη μολυνθείς από το δηλητήριο του. Κάνε συντροφιά με τους άκακους, για να πάρεις κάτι από τη δόξα τους και την αγνό­τητά τους. Μην αντιμετωπίσεις με πονηρία κανέναν άνθρω­πο, για να μην αχρηστέψεις τους (πνευματικούς) κόπους σου. Με όλους τους ανθρώπους να κρατάς την καρδιά σου καθαρή, και θα δεις την ειρήνη του Θεού (να βασιλεύει) μέσα σου.
Γιατί όπως ακριβώς, όταν ο σκορπιός χτυπήσει κάποιον, το δηλητήριο του διατρέχει ολόκληρο το σώμα και προσβάλλει την καρδιά του ανθρώπου, έτσι προσβάλλει την καρδιά και η κακία εναντίον του πλησίον. Γιατί το δηλητή­ριο της μολύνει την ψυχή, που κινδυνεύει έτσι (να χαθεί) από την πονηρία. Όποιος λοιπόν λυπάται τους κόπους του και δεν θέλει να χαθούν, πετάει γρήγορα από πάνω του αυτόν το σκορπιό, δηλαδή την πονηρία και την κακία.

Αββάς Ησαΐας

Ομιλία για τα Χριστούγεννα

 

 

Ομιλία για το νόημα των Χριστουγέννων με προβολή διαφανειών και ύμνους.

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς...

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς... κάμε ό,τι μπορείς, χωρίς ν’ αγχώνεσαι, χωρίς ν’ αγωνιάς, χωρίς να ταλαιπωρείσαι. Αφού κάνεις αυτό που μπορείς και η συνείδησή σου σού καταμαρτυρεί ότι «έκανα ότι μπορούσα, μέχρις εδώ! Από δώ και κάτω δεν μπορώ να κάνω τίποτα!»
Τότε παραδίδεις το θέμα, το πρόβλημα, το παιδί σου, την υγεία σου, τα οικονομικά σου, ό,τι έχεις που σε βαραίνει το παραδίδεις στα χέρια του Θεού. Και τότε πράγματι, εκεί ο Θεός εμφανίζεται!
Κι αν ακόμα αργήσουν να γίνουν τα πράγματα, όπως πιθανόν πρέπει να γίνουν, κι αν ακόμα φανεί ότι ο Θεός σιωπά και δεν ενεργεί και παραμείνει ο άνθρωπος μέσα στην εμπιστοσύνη του Θεού, τότε ο Θεός αποκαλύπτει πράγματι με θαυμαστό τρόπο τον εαυτό Του.
Κανένας, λέγει η Γραφή, κανένας δεν ήλπισε επί Κύριον και καταισχύνθηκε. Βέβαια θα μου πεις ότι μπορεί να μην έγινε αυτό που ήθελα, μπορεί να μην έγινε αυτό που εγώ ζητούσα… Εάν όμως έχεις εμπιστοσύνη στον Θεό, θα δεις πως τελικά αυτό που έγινε, αυτό ήταν το καλύτερο.

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

 

Πρόσεχε τις σκέψεις σου.

Ακούγονται στον ουρανό.

Άκουε τους λόγους σου.

Χτυπούν σε καρδιές

εδώ κάτω στην γη

 

Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

Στιγμιότυπα από τον Πανηγυρικό Εσπερινό της Εκκλησίας μας.

Το Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2021, με την ευκαιρία της εορτής του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Σάββα του Ηγιασμένου,  έγινε Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Κιτίου κ. Νεκταρίου. 

Φωτογραφίες από τον εσπερινό μπορείτε να δείτε εδώ

Σάββα του Ηγιασμένου: Βίος και μηνύματα

 

Στην ανέορτη αντίληψη της ζωής όπου η αργία εννοείται ως απραξία, η Εκκλησία συνεχίζει να προβάλλει τις εορτές των αγίων της και να μας καλεί σε μια δυναμική πορεία ζωής, μιμούμενοι τους εορταζόμενους αγίους.

Στις 5 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο γιορτάζουμε τον άγιο Σάββα τον Ηγιασμένο. Από μικρό παιδί αγαπούσε την ασκητική ζωή, ώστε στην ηλικία των οκτώ χρόνων να ενταχθεί στη μοναστική αδελφότητα των Φλαβιανών, στην επαρχία της Καππαδοκίας, κοντά στο χωριό του Μουταλάσκη. Οι γονείς του, Σοφία και Ιωάννης, αποδεχόμενοι τον πόθο του, άφησαν το μικρό Σάββα να ακολουθήσει το μοναχικό βίο. Μετά από δέκα χρόνια παραμονής του στο Μοναστήρι αυτό, άνδρας πλέον, αναχώρησε για τα ξακουστά Μοναστήρια της Παλαιστίνης, κοντά στον όσιο Ευθύμιο το Μεγάλο και στον όσιο Θεόκτιστο. Εκεί, μαθήτευσε την ησυχαστική τέχνη, ώστε μετά την κοίμηση τους να ασκητέψει μόνος του για πέντε χρόνια. Ο άγιος Ευθύμιος προείδε τη μοναχική του πορεία, λέγοντας του ότι θα ιδρύσει τη μεγαλύτερη, για την εποχή του, Λαύρα με πολυάριθμους μαθητές.

Η γλυκύτητα της προσευχής!

Ω άνθρωπε, μάθε την κατά Χριστόν ταπείνωση, και ο Κύριος θα σου χαρίσει να γευθείς τη γλυκύτητα της προσευχής. Κι αν θέλεις να προσεύχεσαι καθαρά, γίνε ταπεινός, γίνε εγκρατής, εξομολογήσου ειλικρινά και θα σε αγαπήσει η προσευχή. Γίνε υπάκουος, υποτάξου ευσυνείδητα στις αρχές, μείνε ευχαριστημένος με όλα, και τότε ο νους σου θα καθαριστεί από μάταιους λογισμούς. Να θυμάσαι πως σε βλέπει ο Κύριος, γι' αυτό πρόσεχε, μήπως λυπήσεις με κάτι τον αδελφό, μην τον κατακρίνεις και μη τον στενοχωρήσεις ούτε μ' ένα βλέμμα, και το Πνεύμα το Άγιο θα σε αγαπήσει και θα σε βοηθήσει σε όλα.

Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης